Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.

Αγαπημένοι μας φίλοι,

σήμερα βρίσκουμε μια ευκαιρία να μιλήσουμε για το κορυφαίο θέμα που απασχολεί τον άνθρωπο. Την σωτηρία της ψυχής! Βασιζόμαστε στα λόγια της Γερόντισσάς μας για το υπό συζήτησιν θέμα αυτό. Είπαμε πολλές φορές ότι  στους ανθρώπους Του ο Κύριος δίνει και κάποια χαρίσματα ιδιαίτερα, προς βοήθεια και ημών των υπολοίπων, που ζούμε και λίγο πιό κοσμικά. 
Πρίν περίπου 50 μέρες έφυγε απο την ζωή ένα πολύ φιλικό μας πρόσωπο και οι δικοί του άνθρωποι ρώτησαν κάποια πράγματα για την ψυχούλα του. Έμεινε στο νοσοκομείο αρκετό διάστημα και έκανε μια πολύ σοβαρή εγχείρηση. Η κόρη του η μεγάλη, με ευγενικό και ήπιο τρόπο του είπε ότι καλό είναι να εξομολογηθεί και να κοινωνάει συχνά. Άλλωστε όλοι οι άγιοι των ημερών μας αυτό συμβουλεύουν κι όχι να μην μιλάμε στον ασθενή για Θεία Κοινωνία κι εξομολόγηση όταν βρίσκεται σε νοσοκομείο ή είναι στο κρεββάτι ασθενής, για να μήν τρομάξει τάχα! Είπε ο άνθρωπος ότι θα το σκεφτεί και θα δεί αργότερα το θέμα της εξομολόγησης. Δεν πρόλαβε; Αδιαφόρησε; Τέλος πάντων απεβίωσε κι απο ότι φάνηκε χωρίς να εξομολογηθεί. Ρωτήθηκε η Γερόντισσα τι γίνεται με αυτήν την ψυχή και αυτή προσευχήθηκε πολύ. Θέλει λέει, πολύ αγώνα απο τους δικούς του γιατί δεν βρίσκεται καλά, δεν είναι αναπαυμένη η ψυχή του. Να κάνουν και κάποιες ελεημοσύνες οι δικοί του, να δοθεί το όνομά του σε σαρανταλείτουργα, τρισάγια, γενικά θέλει αρκετή βοήθεια απο τους δικούς του.
  Μια άλλη περίπτωση συνέβη τον περασμένο χρόνο και για αρκετό καιρό μέχρι την τελευτή του, άνθρωπος γνωστός μας , αρκετά αρνητικός με τα της θρησκείας και καθόλου εξομολογημένος, αρρώστησε πολύ. Η γυναίκα του άνθρωπος της προσευχής και τα παιδιά της επίσης, είχαν ρωτήσει την Γερόντισσα τι θα κάνουν με αυτόν τον άνθρωπο. Προσευχή τους απάντησε, πολύ προσευχή απο όλη την οικογένεια γιατί είναι δύσκολος άνθρωπος. Να προσεύχεστε να μετανοήσει έστω και στα τελευταία του, είναι πολύ δύσκολος άνθρωπος! Ενώ ασθενούσε λοιπόν ο άνθρωπος δεν ήθελε ούτε κι ένα ευχέλαιο να κάνει ο παπάς στο σπίτι τους. Τον παρακαλούσαν να κοινωνάει γιατί η Θεία κοινωνία είναι το καλύτερο γιατρικό, απλά να μιλήσει με τον παπά άν είχε ευλογία. Τίποτα. Τον περασμένο Σεπτέμβρη έφτασε η κατάσταση σε πολύ άσχημη κατάσταση. Παραμιλούσε όλη μέρα και νύχτα, δεν κοιμόταν επί 3 μέρες και συνέχεια ήθελε την γυναίκα του δίπλα του γιατί κάτι φοβόταν! Η γυναίκα του χρόνια προσευχόταν για τον άντρα της. Του λέει, καλό είναι να κάνουμε ένα ευχέλαιο, άς έρθει ο ιερέας για λίγο γιατί βλέπεις, δεν έχεις ηρεμία. Δέχτηκε επιτέλους. Μίλησε και ο ιερέας λίγο μαζί του και ρωτάει η σύζυγός του:-
 Μήπως θέλεις να εξομολογηθείς και να κοινωνάς; Να ησυχάσεις και λίγο απο την ταραχή; 
Δέχτηκε! Εξομολογήθηκε και  με την βοήθεια της γυναίκας του, δυσκολευόταν και να μιλήσει πλέον. Μετά απο αυτό κοιμήθηκε γαλήνια καναδυό μέρες. Σε λιγότερο απο βδομάδα απεβίωσε ήσυχα. Ρωτήθηκε μετά σαράντα μέρες η Γερόντισσα, άν μπορούσε να τους πεί πώς βρίσκεται η ψυχή του. Ξεκουράζεται, έχει ηρεμία και ανάπαυση τους απάντησε, μετά απο προσευχή, νοιώθει χαρά! 
 Τρίτη περίπτωση απο μιά άλλη γνωστή μας. Ο πατέρας της δεν ήταν καθόλου της εκκλησίας. Δεν εξομολογήθηκε ποτέ. Ρωτήθηκε πάλι η Γερόντισσα για το τί μπορεί να κάνει για την ψυχή του. Της απάντησε ότι αυτή η ψυχή βρίσκεται σε ταραχή, κρύα, υποφέρει και θέλει πολύ βοήθεια. Έκανε αρκετή προσευχή για την ψυχή του πατέρα της, ελεημοσύνες, μνημόσυνα, σαρανταλείτουργα κι ότι τέλος πάντων έπρεπε. Μετά απο πολύ καιρό ξαναρώτησε  για τον πατέρα της και της είπε ότι είναι αρκετά χαρούμενος! 
 Οι κεκοιμημένοι ξέρουμε κι απο την Γερόντισσα ότι επικοινωνούν μαζί μας και αντιλαμβάνονται την αγάπη μας και νοιώθουν ότι κι άν λέμε γι αυτούς είτε καλό, είτε κακό. Κι όταν βρίσκονται σε άσχημη κατάσταση περιμένουν με αγωνία απο εμάς γι αυτούς. Οι ίδιοι πλέον δεν μπορούν να βοηθήσουν τον εαυτό τους, στην άλλη ζωή δεν υπάρχει εξομολόγηση, όλα γίνονται σε αυτήν την ζωή. Όμως οι εν ζωή άνθρωποι μπορούμε να τους βοηθήσουμε, άσχετα άν είναι συγγενείς ή ξένοι. Κι ένα κομποσχοινάκι να κάνουμε για τις ψυχές τους, αυτοί το νοιώθουν και δίνουν ευχές στον ευεργέτη τους! Ναί και οι νεκροί δίνουν ευχές γι αυτούς που προσεύχονται για τη σωτηρία τους! Κι άς είναι η ψυχή τους και στην κόλαση ακόμη. Μέχρι την Δευτέρα Παρουσία η κατάσταση είναι τρεπτή. Μπορούν να βοηθηθούν οι ψυχές που χρειάζονται βοήθεια!
 Μας διηγήθηκε μια κυρία μια ιστοριούλα, πολύ δεικτική του παραπάνω γεγονότος. Ήταν λέει ένας ιερέας μέθυσος. Του λέγανε στο χωριό οι άνθρωποι να κόψει το πιοτό. Τίποτα αυτός. Είχε μονάχα μια καλή συνήθεια. Έκανε συνέχεια τρισάγια και μνημόνευε τους κεκοιμημένους, το έκανε με χαρά αυτό. Κάποτε τον ανέφεραν στον Δεσπότη για να τον παρατηρήσει για το κακό του συνήθειο, το πιοτό. Ο Δεσπότης τον κάλεσε τον ιερέα και του είπε ότι άν δεν σταματήσει να μεθάει θα τον παύσει, θα περιέλθει σε αργία. Δεν υπάκουσε ο ιερέας κι έτσι του ανακοινώθηκε ότι πλέον δεν μπορεί να τελεί τα μυστήρια. Το βράδυ στον ύπνο του ο επίσκοπος δέχτηκε πολλές και έντονες διαμαρτυρίες απο πολλούς ανθρώπους, τον μάλλωναν πού έπαυσε τον ιερέα απο τα καθήκοντά του. Ήταν οι κεκοιμημένοι που τους μνημόνευε ο παπάς εκείνος και τους έκανε τρισάγια ανελλιπώς! Τρόμαξε και κάλεσε τον ιερέα να του πεί γιατί τον υπερασπιζόταν με τόσο πάθος αυτοί οι άνθρωποι. Τι κάνει τέλος πάντων και τον αγαπάνε τόσος κόσμος. Αμαρτωλός και ανάξιος είμαι σεβασμιώτατε του είπε ο ιερέας, το μόνο καλό που μπορώ να πώ είναι ότι συνεχώς μνημονεύω τους κεκοιμημένους και τους κάνω συνεχώς τρισάγια! Αναγκάστηκε ο επίσκοπος να ξαναφέρει στα καθήκοντά του το ιερέα γιατι έτσι σώζονταν ψυχές, πολλοί ήταν και σε άσχημη θέση στην άλλη ζωή.
 Λέει η Γερόντισσα για το θέμα των κεκοιμημένων: " Πολλοί άνθρωποι χαραμίζουν τον χρόνο τους σε αργολογίες, τηλεόραση, κάθονται χωρίς κάποιο εργόχειρο, κυρίως οι συνταξιούχοι. Άν αφιέρωναν λίγα λεπτά την ημέρα για να κάνουν ένα κομποσχοινάκι για ανθρώπους που γνώριζαν, κι ας έχουν πεθάνει και πενήντα χρόνια πρίν, ξένους και συγγενείς, κάθε μέρα να μνημόνευαν 15, 20 ανθρώπους, άν έβραζαν λίγο σταράκι  και κάνανε ένα τρισάγιο με τον παπά της ενορίας, ξέρεις τι τεράστιο έργο θα κάνανε; Θείο έργο γιατί και ψυχές θα βοηθούσαν αλλά και οι ίδιοι τεράστιο  μισθό θα είχαν. Ο Θεός συγκινείται πολύ απο αυτήν την ενέργεια."
 Έτσι φίλοι μας καλοί, έργο αγαθό είναι βοήθειά μας προς τους κεκοιμημένους. Και να μήν λέμε, όταν του λέγαμε να εξομολογείται και να πάει και στην εκκλησία αυτός γελούσε, τώρα τι να του κάνουμε κι εμείς!!!  Να προσευχόμαστε λέει η Γερόντισσα. Είναι εν ζωή και δεν ακούει; Προσευχή πολύ για αυτό το πρόσωπο. Ο Κύριος αυτήν την προσευχή την μαζεύει, την κρατάει και μπορεί να την χρησιμοποιήσει έστω και το τελευταίο δευτερόλεπτο της ζωής του!! Με πόνο ψυχής να προσευχόμαστε για όλους τους ανθρώπους. Ο δικός μας αγώνας θα βοηθήσει πολύ. Κι άν ακόμη όμως αποβιώσει ένα αγαπημένο μας πρόσωπο πάλι με προσευχή και όλα όσα ζητάει η εκκλησία μας , πάλι βοηθάμε να σωθεί μια ψυχή!!