Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

ΠΌΤΕ;

Σαν αφορμή για το σημερινό θέμα πήρα μια ερώτηση φίλου απο προχθεσινή συνομιλία. Αναφερθήκαμε στους κοινούς γνωστούς γεροντάδες και πρόσωπα που μιλάνε και είπαν αρκετά για το μέλλον. Υπάρχει μια ησυχία και μια εν γένει ήρεμη κατάσταση παγκοσμίως και στην Ελλάδα επίσης. Μου λέει λοιπόν ο φίλος:
" Καλά μας τα ΄λεγες ότι φέτος δεν θα συμβεί τίποτε απο τα αναμενόμενα μεγάλα γεγονότα. Μάλλον το '18 θα γίνουν, απο πουθενά, δεν ακούγεται τίποτε". 
Δεν ξέρουμε ημερομηνίες , ξέρουμε προϋποθέσεις. 
Αρχικά δεν ήρθε ακόμη αναθεώρηση του συντάγματος, μάλλον μια επόμενη κυβέρνηση θα φέρει το θέμα στην βουλή. Γίνονται πλειστηριασμοί, όμως εκείνη την εποχή θα είναι πολύ πολύ χειρότερα τα πράγματα, για πολύ κόσμο. Δεν γίνανε αποκαλύψεις για σημαντικά πολιτικά πρόσωπα και δεν βγήκανε στην φόρα ακόμη τέτοιες αλήθειες, που να αγανακτήσει ο λαός και να τους σιχαθεί . Δεν βγήκαν αγαναχτισμένοι στους δρόμους οι άνθρωποι για χίλιες και μία αιτίες, δεν στριμώχτηκε καμμιά κυβέρνηση απο την μαζική συμμετοχή σε απεργίες , διαδηλώσεις και άμεσα απαιτητά αιτήματα του λαού. Δεν ήρθε ακόμη η κάρτα του πολίτη , ήτοι οι νέες ταυτότητες , δεν μας υποχρεώνει κανείς να τις παραλάβουμε έστω και σε βάθος κάποιων μηνών ή χρόνων. Τώρα βιώνουμε την οργή της φύσης, με φυσικά φαινόμενα πρωτόγνωρα πολλές φορές για τα μέχρι τώρα δεδομένα. Η εποχή των μεγάλων αλλαγών θα συντελεστεί σταδιακά κι όχι ακαριαία. Τώρα θα κάνουμε αυτό που είπε σε φίλο ένα αγιασμένο τέκνο του Κυρίου. 
Ρώτησε κάποτε φίλος σε ένα πρόσωπο με πολλά χαρίσματα, για την υγεία του. Ε! αφού του είπε την αιτία των πόνων και τι να κάνει να βρεί μια ηρεμία απο τα άλγη του, στο τέλος του λέει: " Βρέ καλό μου παιδί, κοίτα να χαίρεσαι το σήμερα και τα καλά που σου δίνει ο Κύριος και μην ψάχνεις εναγωνίως τι θα γίνει απο εδώ και πέρα, πότε θα χτυπήσουν οι Τούρκοι, πότε θα γίνουν τα γεγονότα και χαλάς και την δική σου αλλά και όλης της οικογενείας σου την ηρεμία. Όταν έρθει εκείνος ο καιρός θα το καταλάβεις και τότε θα κανονίσεις τις κινήσεις σου. Μέχρι τότε, ζήσε το σήμερα, αυτό είναι δικό σου, το αύριο είναι του Θεού." Αυτά του τα είπε χωρίς κάν να κάνει νύξη ο φίλος, ότι ασχολείται επισταμένως με τα προφητικά!! Με φώτιση Θεού δηλαδή. 
Κάτι παρόμοιο κάνουμε κι εμείς πλέον. Ηρεμούμε κι ασχολούμαστε με το παρόν. Διότι χρόνο κανείς δεν ξέρει ώστε να ετοιμαζόμαστε εντατικά κι όλοι όσοι δώσανε χρόνο μέχρι τώρα απλά ρεζιλευτήκανε κι εμείς μαζί τους, γιατί σαν ευκολόπιστοι τα δεχόμασταν! Ξέρουμε τι προηγείται. Αφου μετάνοια δεν υπάρχει ικανοποιητική, απλά θα περιμένουμε την εξέλιξη των πραγμάτων με μικρές προσθαφαιρέσεις για να φτάσουμε στα παραπάνω. Πάντως ελληνοτουρκικά και Πόλη προϋποθέτουν μια χώρα χωρίς την σημερινή πολιτική πραγματικότητα. Άλλοι ηγέτες, άλλα ήθη, άλλα χαρίσματα θα έχουν οι άνθρωποι εκείνοι, εκείνης της εποχής. Κι εκείνοι που θα κυβερνούνε τότε δεν θα υπαγράφουν δανειακές συμβάσεις και θα νομοθετούν κατ΄εντολήν, αλλά θα στυλώσουν τα πόδια κατά των δανειστών και θα ενεργούν κατά τα θελήματα και συμφέροντα της πατρίδας κι όχι κατά τα θέλω των ξένων. Τώρα "αγοράζουμε"  χρόνο προσευχόμενοι, μαθαίνουμε και στα παιδιά μας κάτι απο παρελθόντα επαγγέλματα ( τσαγκάρηδες, ράφτες, επιπλοποιοί, σιδεράδες κλπ.), που θα τα θυμηθούμε εκόντες άκοντες εν καιρώ, μαθαίνουμε να καλλιεργούμε την γή, δέντρα, αμπέλια , και μικρές φάρμες να κάνουν όσοι έχουν την δυνατότητα. Καλόν είναι να τα ετοιμαζόμαστε χαλαρά χαλαρά και είπαμε παλιά  θρησκευτικά βιβλία και εκπαιδευτικά επίσης άς τα ανατυπώνουμε, θα χρειαστούν εκείνο τον καιρό. Και το σπουδαιότερο!!
Κάποτε μας έλεγε μια αγία ψυχή: " Προφητικά είπαμε πολλά, πνευματικά είπαμε πολλά, τώρα είναι καιρός να κάνουμε και έργα, μόνο λέμε, πράξη καμμιά! Προσευχή και έργα αγάπης για τον συνάνθρωπο, αυτά ζητάει ο Θεός τώρα!!".