Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

ΛΟΓΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ. ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ

ΛΟΓΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ 

ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ  
 
Παντρεμένοι θεωρούνται όσοι έχουν κάνει γάμο στην εκκλησία και είναι ορθόδοξοι χριστιανοί. Ο πολιτικός γάμος, δεν υπάρχει για το Θεό, δεν είναι μυστήριο και αυτοί οι σύζυγοι θεωρούνται για το Θεό, πόρνοι.  
Ο γάμος των δύο συζύγων, είναι σταυρός, διότι ο ένας σύζυγος σώζει τον άλλον. Ο άνδρας μέσα στο γάμο, είναι η κεφαλή  και η γυναίκα είναι ο λαιμός. Που σημαίνει, ότι ο άνδρας αγαπάει τη γυναίκα του, που είναι η μοναδική για εκείνον. Αλλά και η γυναίκα, οφείλει να σέβεται και να αγαπάει τον άνδρα της. Άλλωστε αυτή τη σημασία έχει και το χωρίο της αποστολικής περικοπής, «η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα». Δηλαδή η γυναίκα να σέβεται και όχι να φοβάται, με την γνωστή έννοια του φόβου τον άνδρα˙ είναι μία παρεξηγημένη έννοια.  
Οι δύο σύζυγοι πρέπει να δέχονται, ο ένας τον άλλον, όπως ακριβώς είναι ο χαρακτήρας τους, χωρίς να θέλουν να  αλλάξουν ο ένας τον άλλον. Πρέπει να μάθουν να δέχονται  την διαφορετικότητά  τους. Διότι στο γάμο, δεν πρέπει να ανταγωνίζεται ο ένας τον άλλον, αλλά να συμπληρώνει ο ένας τον άλλον. Γι’ αυτό οι άνθρωποι είναι  διαφορετικοί,  δηλαδή ότι δεν έχει ο ένας, το έχει ο άλλος. Π. χ. ο ένας σύζυγος μπορεί να είναι  
Τα ζευγάρια στην αρχή, λόγω της διαφορετικότητάς τους, συγκρούονται, μέχρι να βρουν τα όρια της ανεκτικότητας, ο ένας του άλλου. Γι’ αυτό θα πρέπει να ξέρει ο κάθε ένας, τα όρια  του άλλου, για να μην τα παραβαίνει. Γιατί δυστυχώς, είναι το πιο επικίνδυνο σημείο για να διαλυθεί ένας γάμος. Επίσης ένας άλλος λόγος χωρισμού των ζευγαριών, είναι η παρέμβαση των τρίτων ανθρώπων που επιτρέπει το ζευγάρι να επεμβαίνουν στη ζωή τους, όπως γονείς, συγγενείς, φίλοι, κουμπάροι και κάθε τρίτο πρόσωπο.  
Το ζευγάρι οφείλει να παίρνει αποφάσεις για την ζωή τους, μόνο οι δυο τους και με την παρέμβαση του πνευματικού τους. Επίσης κάθε άνθρωπος που σκέπτεται να παντρευτεί πρέπει να λάβει σοβαρά υπ’ όψιν του, ότι θ’ αγωνιστεί μέσα στο γάμο του και θα υπομείνει τις δυσκολίες που θα προκύψουν και όχι να το βάλει με την πρώτη δυσκολία στα πόδια… και να σκεφθεί το χωρισμό.  
Είπαμε ότι ο σκοπός του γάμου είναι η σωτηρία των συζύγων, επομένως: δεν υπάρχει περίπτωση οι δύο σύζυγοι να σωθούν, εάν ο ένας δεν αγαπάει τον άλλον, δεν φροντίζει τον άλλον, και δεν θυσιάζεται για αυτόν. Όσες προσευχές, όσες ελεημοσύνες, όσες νηστείες και αν κάνουν οι σύζυγοι, εάν δεν αγαπιούνται δεν πρόκειται να σωθούν. Επίσης αυτή η αγάπη τους ευλογείται από το Θεό και πηγαίνει στα παιδιά τους, τα οποία προκόβουν στη ζωή τους σε κάθε τομέα.  
Άραγε από την αγάπη που έχουν οι σύζυγοι στο γάμο τους σ’ αυτή τη ζωή, θα είναι ένα από τα κριτήρια που θα τους χαρίσει ο Θεός και την αιώνια ζωή.